De stage-ervaringen...en nog veel meer

De eerste “werkweek” zit erop! Vanaf dag 1 was de mentaliteit van “de niet zo naarstige Finnen” opnieuw duidelijk. De eerste dag was het misschien wat aftasten en moesten de leerlingen en stagementoren elkaar leren kennen waardoor de meisjes nog niet zoveel mochten doen. Maar ook de volgende dagen stond werken niet centraal op de stageplaatsen. Niet dat de managers van de salons onze leerlingen niet willen laten werken, maar er zijn gewoonweg niet genoeg klanten. In geen enkel salon of instituut. We vragen ons af hoe ze blijven overleven en wat de oorzaak is. Speelt de immense kou een rol? Min 18 overdag op de thermometer deze week! Wanneer je telkens als een Eskimo gekleed gaat, heeft het natuurlijk weinig zin om je haar te laten doen… Daarenboven komen veel mensen niet graag buiten bij zulke temperaturen. Enkel voor het hoogstnodige en daar zijn een nieuwe coupe of schoonheidsbehandeling natuurlijk niet bij. Zit de crisis er voor iets tussen? Want ook in Finland is het leven meer dan duur en dan besparen mensen misschien op de luxe van een kappersbeurt of verzorging.
Maar er zijn uiteraard ook positieve dingen! De Finse stagementoren lopen hoog op met de talenten van onze leerlingen! Ze worden dus waar kan ingeschakeld. De Finnen kunnen nog heel wat van ons leren! Brushen (blow dryen) kunnen de meisjes volgens hen als de beste. Hier in Finland is dat een extraatje en daarvoor moeten de mensen dus meer betalen. Ze zorgen er alleen voor dat de klant met “droog haar” naar buiten gaat.
Daarnaast hebben sommigen ook al nieuwe technieken ontdekt: kleur- en snittechnieken van Schwarzkopf, ontkrullen van – en extensions in Afrohaar, microdermabrasie, wenkbrauwen epileren met een koordje, … Maar het belangrijkste van al is misschien wel zichzelf, de medeleerlingen en de Finse collega’s leren kennen. Samenleven met mensen die je elke dag in klas ziet, blijkt helemaal niet zo evident te zijn! Sommigen hebben hele lange tenen, anderen blijken goede bemiddelaars. Ze schrikken soms zelf van hun eigen reacties. Ook opgenomen worden in een team is niet makkelijk. De meisjes ergeren zich soms aan de onvriendelijke houding en neerbuigende blikken van hun nieuwe collega’s. Maar hoe kritisch zijn ze zelf niet als er bv. een nieuwe leerling in de klas arriveert? De levenslessen zullen hen achteraf waarschijnlijk het meeste bijblijven. En soms klagen ze thuis wel eens over het vele werk en de strikte leerkrachten, maar hier zien ze ook hoe het anders kan en eigenlijk vinden ze het in het Ensorinstituut en in Oostende nog zo slecht niet.
Het weekend kan nu beginnen! De meisjes kunnen alles van de voorbije week eens op een rijtje zetten en wat stoom aflaten. De beste manier om dat te doen is natuurlijk: shoppen! Dat is voor de meesten nog niet echt gelukt dus dat staat zaterdag EINDELIJK op het programma. En een zaterdagavond kan je moeilijk afsluiten zonder feestje! Een aantal heeft al contacten gelegd op de stageplaats en VIP-tickets voor iedereen geregeld in een hippe club. We zijn benieuwd! Zondagavond gaan we met groep samen iets eten want de eerste ploeg leerkrachten vertrekt dinsdagmorgen. Wat vliegt de tijd hier voorbij! Maandag zullen we de nieuwe collega’s verwelkomen en gidsen door Helsinki! Hopelijk hebben ze genoeg kledij mee om hen in te duffelen want de weervoorspellingen kondigen nog geen warmer weer aan! Het zonnetje schijnt wel al de hele week maar de temperatuur daalt ver beneden het vriespunt. Het heeft mevrouw Rotey en mevrouw De Groote nog niet weerhouden om hun hoge hakken aan te houden, leuke jurkjes te dragen en zonder morren alle kou en gladde voetpaden te trotseren! Mevrouw Vercruysse houdt de elegantie liever voor België en koos eerder voor de warmere ski-outfit. We zullen zien hoe de collega’s het er van af brengen. We kijken in elk geval uit naar hun komst!