De laatste verslagjes...

Een verslagje van ‘de tweede ploeg’.
Na een warme ontvangst bij aankomst en een super ontbijt gepresenteerd door de collega’s, gingen wij samen op verkenning. Na in alle stageplaatsen als ‘hallo this is te new team’ te worden voorgesteld, werden wij ook wegwijs gemaakt door de stad en in de Finse toestanden.
En hoe herken je de nieuwe ploeg? Zoek de combinatie van een elegante dame, een sportieve jonge dame en een comfortmadame. Zeker dat wij het zijn ;o)))
Het blijft hier flink vriezen, een -15 °C zijn we al gewoon, trouwens foto’s van de bevroren Baltische Zee zijn al nieuwsitems geweest in België.
Na hun stagewerk, ontpoppen onze meisjes zich tot ware chefkoks! Ze draaien hun hand niet om voor het klaarmaken van een verse bloemkool in de bechamelsaus, een ingewikkelde Russische soep, stapels pannenkoeken …
Wij kunnen dit alleen maar toejuichen en soms ook meegenieten. De meisjes komen onze potten en pannen lenen, dus worden wij ‘verplicht’ om niet te koken ;o)))
Veel quality-time met de leerlingen hebben we nog niet gehad. Het is gans de week hard werken. ’s Avonds is het wel ‘open-salon’ in ons appartementje om alle stagefrustraties even kwijt te kunnen.
Morgen gaan we samen shoppen in een winkelcentrum juist buiten Helsinki, Itäkeskus. Oei, oei, oei, de 20 kg bagage en de laatste 100 euro!!!
Maandag bezoeken we in team, de scholen Helpa en Skyo, waar de leerlingen ons Belgenlandje mogen voorstellen aan de Finse studenten.
@ Mister Demarest: We will make sure you’ll be proud of them!
Daarna begint het aftellen. Sommigen staan reeds te trappelen om naar huis, familie en vriend terug te keren, anderen zouden hier nog wel een tijdje willen blijven …
Een warme knuffel van het ganse team en tot in België!
EEN VERSLAGJE VAN TESSA
Het einde begint te naderen. Vandaag hadden we onze laatste stagedag. Het was verschrikkelijk om afscheid te nemen. De school Skyo heeft ons enorm goed opgevangen. In het begin was het wel eventjes wennen aan elkaar maar we zijn goed terecht gekomen. Tina, Madina, Kimberly, Hermien en ik die daar stage deden hadden zeker niet te klagen ! De beginnende dagen dat we daar zaten moesten we ons enorm aanpassen. Ze zijn erg hygiënisch, eerst wassen ze hun materiaal af met het wasmiddel Fairy dat bij ons Dreft noemt. Dan moeten we het afdrogen met een handdoek die aangepast is aan de verzorgingen. Jaja, je hebt een handdoek voor het materiaal gelaatsverzorging en een aparte handdoek voor voetverzorging enzovoort. Daarna moeten we het ontsmetten met ontsmettingsalcohol en dan nog eens afdrogen met een papiertje. Maar het is nog niet alles. Als het materiaal ontstaat van metaal moeten we het nog eens in een machine steken dat het zeker is dat het ontsmet is. Dus dit was enorm aanpassen voor ons ! Wij hadden ook minder werk dan in België. Maximum op een dag hadden we drie klantjes terwijl dat het in Skyo de normale gang is van zaken. Als we geen werk hadden vroegen we wat we konden doen, onze stagementor antwoordde; “Just sit and relax girls.”
Zoals ik al zei in het begin, het zit erop. Vandaag was het onze laatste dag. Wij hadden voor onze stagementor een bloemetje voorzien voor deze prachtige ervaring ! Om haar te bedanken voor ons enorm goed op te vangen en mooie herinneringen te bezorgen. We konden echt goed opschieten met haar, eens lachen en dom doen dat niet veel gebeurt op een stage normaal. Het afscheid was pijnlijk, allemaal hadden we een traantje in onze ogen maar we hielden ons sterk. Wij hadden ook een geschenkje gekregen van hun uit Finland zodat we hen niet zullen vergeten. Maar we zullen hun zeker niet vergeten. Dit is een herinnering die in ons hart zal opgeborgen zijn. Onvergeetbare tijden.

Wat nieuws uit Helsinki

Deze week was er een goede routine aanwezig in onze kamer. Elke dag opstaan om 6.30. Tot grote ergernis van sommigen. In een uurtje met 4 zich klaarmaken in 1 badkamer, is soms een beetje een nachtmerrie. De ochtendhumeuren zijn wat verschillend. Met als verschil dat er steeds 1 iemand uit zijn bed springt en de andere nog 10 minuten blijft liggen. Douchen, samen proberen te eten, lunch klaarmaken, haar drogen, shminken, … Een paar keer de tijd roepen richting badkamer, kan wonderen verrichten. Gelukkig heeft er niet echt iemand een ochtendhumeur, we zijn eerder actief s’ochtends. Dan vlug naar de tramhalte lopen, want met wat geluk halen we hem nog net op tijd. Niet dat het zo erg is als we hem missen, want hier rijden er echt trams om de 10 minuten. Dat zullen we gaan missen in België. Maar tevens hebben we er ook een logische verklaring voor gevonden. Moesten de trams langer weg blijven dan 10 minuten zouden de mensen wel eens kunnen dood vriezen terwijl ze staan te wachten op de tram… Dan volgt een busritje met lijn 63. Dit is meestal heel interessant. We hebben al een geanimeerd gesprek gevoerd met een 10-jarig jongetje toen er een dronken jongeman op de bus zat. Hij dacht dat we hem kenden omdat we mee aan het zingen waren met zijn muziek. Voor de rest zijn de Finnen wel heel stil op de bus en tram. Wat een verschil met België! Bij ons is het bijna ondenkbaar om in een stille bus naar school/stage toe te gaan.
Op stage hebben we redelijk wat klanten gekregen deze week. Vergeleken met ons klantenbestand van school is het niet echt veel. Maar beter iets dan niets doen! Onze stagebegeleidsters zijn echte lieve, aardige mevrouwen. Hun Engels is wat gebrekkig, maar we geraken er wel aan uit. De meeste behandelingen bestaat uit gelaatsverzorgingen, pedicures, body massages, body peelings, manicure,… We hebben ook al enkele speciale dingen gedaan, zoals een presentatie gevolgd over ‘Spa for feet and hands’. Ook micro-dermabrasie, wimpers verven, micro-peeling,… behoren hier tot de normalere behandelingen.
Deze week zijn we wel wat geschrokken van de jonge leeftijd van sommige klanten. Het is te begrijpen dat het voor sommige jongere mensen een noodzaak is voor hun huid, mar hier held die regel niet echt… We hebben hier al een 9-jarig meisje als klant gekregen voor een gelaatsverzorging, en een 10-jarig meisje om haar wenkbrauwen vorm te geven. Van andere klanten is het dan wel weer te verstaan. Zoals 2 tiener jongens die last hadden van acne, en kwamen voor een diepe reiniging. Zo leer je de behandeling, maar ook een beetje hun manier van denken en doen in Finland.
In het weekend waren we vrij om te doen wat we zelf wilden. Er waren wel wat voorstellen vanuit de groep, de zoo bezoeken, gaan shoppen in een winkelcentrum vlak buiten Helsinki, gezellig thuis blijven, een wandeling maken,… Iedereen kreeg dus een beetje zijn zin. De zondagavond hadden we afgesproken om rond 19 uur in de kamer van de leerkrachten onze PowerPoint nog eens te oefenen. Dit ging niet zo vlot als verwacht, maar in het school was het ook al niet perfect.
De maandag erop ( in onze laatste week ) gingen we naar Skyo (onze stageplaats). We werden er ontvangen door Anna-Lisa, de directrice. Dan mochten we mee naar een klaslokaal waar er enkele leerlingen klaar stonden om ons te verwennen. Iedereen kreeg ongeveer dezelfde behandelingen, zoals een gelaatsverzorging met ultrasound of met een micro dermabrasie, manicure, een G 5 massage, een cellullite behandeling, een pakking met massage,… Het was allemaal zeer ontspannend en we genoten er met volle teugen van. Na onze verwenners uitgebreid te hebben bedankt genoten we van een gratis warme maaltijd.
Na onze buikjes goed te hebben gevuld waren we klaar voor onze Powerpoint presentatie. Dit ging niet echt van een leien dakje, maar onze Finse collega’s hadden er niet echt bezwaar tegen. Voor de rest van de dag waren we vrij. Sommigen keerden te voet terug door het bos, anderen namen de bus en ondernamen nog een shoppoging.
Sommigen hier kijken enorm uit naar onze terugkeer, en anderen willen hier zelfs al komen wonen. Om het zo te zeggen, Finland heeft op ons allemaal een diepe goede indruk na gelaten. Dit zullen we ons nog lang herinneren.