De laatste verslagjes...

Een verslagje van ‘de tweede ploeg’.
Na een warme ontvangst bij aankomst en een super ontbijt gepresenteerd door de collega’s, gingen wij samen op verkenning. Na in alle stageplaatsen als ‘hallo this is te new team’ te worden voorgesteld, werden wij ook wegwijs gemaakt door de stad en in de Finse toestanden.
En hoe herken je de nieuwe ploeg? Zoek de combinatie van een elegante dame, een sportieve jonge dame en een comfortmadame. Zeker dat wij het zijn ;o)))
Het blijft hier flink vriezen, een -15 °C zijn we al gewoon, trouwens foto’s van de bevroren Baltische Zee zijn al nieuwsitems geweest in België.
Na hun stagewerk, ontpoppen onze meisjes zich tot ware chefkoks! Ze draaien hun hand niet om voor het klaarmaken van een verse bloemkool in de bechamelsaus, een ingewikkelde Russische soep, stapels pannenkoeken …
Wij kunnen dit alleen maar toejuichen en soms ook meegenieten. De meisjes komen onze potten en pannen lenen, dus worden wij ‘verplicht’ om niet te koken ;o)))
Veel quality-time met de leerlingen hebben we nog niet gehad. Het is gans de week hard werken. ’s Avonds is het wel ‘open-salon’ in ons appartementje om alle stagefrustraties even kwijt te kunnen.
Morgen gaan we samen shoppen in een winkelcentrum juist buiten Helsinki, Itäkeskus. Oei, oei, oei, de 20 kg bagage en de laatste 100 euro!!!
Maandag bezoeken we in team, de scholen Helpa en Skyo, waar de leerlingen ons Belgenlandje mogen voorstellen aan de Finse studenten.
@ Mister Demarest: We will make sure you’ll be proud of them!
Daarna begint het aftellen. Sommigen staan reeds te trappelen om naar huis, familie en vriend terug te keren, anderen zouden hier nog wel een tijdje willen blijven …
Een warme knuffel van het ganse team en tot in België!
EEN VERSLAGJE VAN TESSA
Het einde begint te naderen. Vandaag hadden we onze laatste stagedag. Het was verschrikkelijk om afscheid te nemen. De school Skyo heeft ons enorm goed opgevangen. In het begin was het wel eventjes wennen aan elkaar maar we zijn goed terecht gekomen. Tina, Madina, Kimberly, Hermien en ik die daar stage deden hadden zeker niet te klagen ! De beginnende dagen dat we daar zaten moesten we ons enorm aanpassen. Ze zijn erg hygiënisch, eerst wassen ze hun materiaal af met het wasmiddel Fairy dat bij ons Dreft noemt. Dan moeten we het afdrogen met een handdoek die aangepast is aan de verzorgingen. Jaja, je hebt een handdoek voor het materiaal gelaatsverzorging en een aparte handdoek voor voetverzorging enzovoort. Daarna moeten we het ontsmetten met ontsmettingsalcohol en dan nog eens afdrogen met een papiertje. Maar het is nog niet alles. Als het materiaal ontstaat van metaal moeten we het nog eens in een machine steken dat het zeker is dat het ontsmet is. Dus dit was enorm aanpassen voor ons ! Wij hadden ook minder werk dan in België. Maximum op een dag hadden we drie klantjes terwijl dat het in Skyo de normale gang is van zaken. Als we geen werk hadden vroegen we wat we konden doen, onze stagementor antwoordde; “Just sit and relax girls.”
Zoals ik al zei in het begin, het zit erop. Vandaag was het onze laatste dag. Wij hadden voor onze stagementor een bloemetje voorzien voor deze prachtige ervaring ! Om haar te bedanken voor ons enorm goed op te vangen en mooie herinneringen te bezorgen. We konden echt goed opschieten met haar, eens lachen en dom doen dat niet veel gebeurt op een stage normaal. Het afscheid was pijnlijk, allemaal hadden we een traantje in onze ogen maar we hielden ons sterk. Wij hadden ook een geschenkje gekregen van hun uit Finland zodat we hen niet zullen vergeten. Maar we zullen hun zeker niet vergeten. Dit is een herinnering die in ons hart zal opgeborgen zijn. Onvergeetbare tijden.

Wat nieuws uit Helsinki

Deze week was er een goede routine aanwezig in onze kamer. Elke dag opstaan om 6.30. Tot grote ergernis van sommigen. In een uurtje met 4 zich klaarmaken in 1 badkamer, is soms een beetje een nachtmerrie. De ochtendhumeuren zijn wat verschillend. Met als verschil dat er steeds 1 iemand uit zijn bed springt en de andere nog 10 minuten blijft liggen. Douchen, samen proberen te eten, lunch klaarmaken, haar drogen, shminken, … Een paar keer de tijd roepen richting badkamer, kan wonderen verrichten. Gelukkig heeft er niet echt iemand een ochtendhumeur, we zijn eerder actief s’ochtends. Dan vlug naar de tramhalte lopen, want met wat geluk halen we hem nog net op tijd. Niet dat het zo erg is als we hem missen, want hier rijden er echt trams om de 10 minuten. Dat zullen we gaan missen in België. Maar tevens hebben we er ook een logische verklaring voor gevonden. Moesten de trams langer weg blijven dan 10 minuten zouden de mensen wel eens kunnen dood vriezen terwijl ze staan te wachten op de tram… Dan volgt een busritje met lijn 63. Dit is meestal heel interessant. We hebben al een geanimeerd gesprek gevoerd met een 10-jarig jongetje toen er een dronken jongeman op de bus zat. Hij dacht dat we hem kenden omdat we mee aan het zingen waren met zijn muziek. Voor de rest zijn de Finnen wel heel stil op de bus en tram. Wat een verschil met België! Bij ons is het bijna ondenkbaar om in een stille bus naar school/stage toe te gaan.
Op stage hebben we redelijk wat klanten gekregen deze week. Vergeleken met ons klantenbestand van school is het niet echt veel. Maar beter iets dan niets doen! Onze stagebegeleidsters zijn echte lieve, aardige mevrouwen. Hun Engels is wat gebrekkig, maar we geraken er wel aan uit. De meeste behandelingen bestaat uit gelaatsverzorgingen, pedicures, body massages, body peelings, manicure,… We hebben ook al enkele speciale dingen gedaan, zoals een presentatie gevolgd over ‘Spa for feet and hands’. Ook micro-dermabrasie, wimpers verven, micro-peeling,… behoren hier tot de normalere behandelingen.
Deze week zijn we wel wat geschrokken van de jonge leeftijd van sommige klanten. Het is te begrijpen dat het voor sommige jongere mensen een noodzaak is voor hun huid, mar hier held die regel niet echt… We hebben hier al een 9-jarig meisje als klant gekregen voor een gelaatsverzorging, en een 10-jarig meisje om haar wenkbrauwen vorm te geven. Van andere klanten is het dan wel weer te verstaan. Zoals 2 tiener jongens die last hadden van acne, en kwamen voor een diepe reiniging. Zo leer je de behandeling, maar ook een beetje hun manier van denken en doen in Finland.
In het weekend waren we vrij om te doen wat we zelf wilden. Er waren wel wat voorstellen vanuit de groep, de zoo bezoeken, gaan shoppen in een winkelcentrum vlak buiten Helsinki, gezellig thuis blijven, een wandeling maken,… Iedereen kreeg dus een beetje zijn zin. De zondagavond hadden we afgesproken om rond 19 uur in de kamer van de leerkrachten onze PowerPoint nog eens te oefenen. Dit ging niet zo vlot als verwacht, maar in het school was het ook al niet perfect.
De maandag erop ( in onze laatste week ) gingen we naar Skyo (onze stageplaats). We werden er ontvangen door Anna-Lisa, de directrice. Dan mochten we mee naar een klaslokaal waar er enkele leerlingen klaar stonden om ons te verwennen. Iedereen kreeg ongeveer dezelfde behandelingen, zoals een gelaatsverzorging met ultrasound of met een micro dermabrasie, manicure, een G 5 massage, een cellullite behandeling, een pakking met massage,… Het was allemaal zeer ontspannend en we genoten er met volle teugen van. Na onze verwenners uitgebreid te hebben bedankt genoten we van een gratis warme maaltijd.
Na onze buikjes goed te hebben gevuld waren we klaar voor onze Powerpoint presentatie. Dit ging niet echt van een leien dakje, maar onze Finse collega’s hadden er niet echt bezwaar tegen. Voor de rest van de dag waren we vrij. Sommigen keerden te voet terug door het bos, anderen namen de bus en ondernamen nog een shoppoging.
Sommigen hier kijken enorm uit naar onze terugkeer, en anderen willen hier zelfs al komen wonen. Om het zo te zeggen, Finland heeft op ons allemaal een diepe goede indruk na gelaten. Dit zullen we ons nog lang herinneren.

De stage-ervaringen...en nog veel meer

De eerste “werkweek” zit erop! Vanaf dag 1 was de mentaliteit van “de niet zo naarstige Finnen” opnieuw duidelijk. De eerste dag was het misschien wat aftasten en moesten de leerlingen en stagementoren elkaar leren kennen waardoor de meisjes nog niet zoveel mochten doen. Maar ook de volgende dagen stond werken niet centraal op de stageplaatsen. Niet dat de managers van de salons onze leerlingen niet willen laten werken, maar er zijn gewoonweg niet genoeg klanten. In geen enkel salon of instituut. We vragen ons af hoe ze blijven overleven en wat de oorzaak is. Speelt de immense kou een rol? Min 18 overdag op de thermometer deze week! Wanneer je telkens als een Eskimo gekleed gaat, heeft het natuurlijk weinig zin om je haar te laten doen… Daarenboven komen veel mensen niet graag buiten bij zulke temperaturen. Enkel voor het hoogstnodige en daar zijn een nieuwe coupe of schoonheidsbehandeling natuurlijk niet bij. Zit de crisis er voor iets tussen? Want ook in Finland is het leven meer dan duur en dan besparen mensen misschien op de luxe van een kappersbeurt of verzorging.
Maar er zijn uiteraard ook positieve dingen! De Finse stagementoren lopen hoog op met de talenten van onze leerlingen! Ze worden dus waar kan ingeschakeld. De Finnen kunnen nog heel wat van ons leren! Brushen (blow dryen) kunnen de meisjes volgens hen als de beste. Hier in Finland is dat een extraatje en daarvoor moeten de mensen dus meer betalen. Ze zorgen er alleen voor dat de klant met “droog haar” naar buiten gaat.
Daarnaast hebben sommigen ook al nieuwe technieken ontdekt: kleur- en snittechnieken van Schwarzkopf, ontkrullen van – en extensions in Afrohaar, microdermabrasie, wenkbrauwen epileren met een koordje, … Maar het belangrijkste van al is misschien wel zichzelf, de medeleerlingen en de Finse collega’s leren kennen. Samenleven met mensen die je elke dag in klas ziet, blijkt helemaal niet zo evident te zijn! Sommigen hebben hele lange tenen, anderen blijken goede bemiddelaars. Ze schrikken soms zelf van hun eigen reacties. Ook opgenomen worden in een team is niet makkelijk. De meisjes ergeren zich soms aan de onvriendelijke houding en neerbuigende blikken van hun nieuwe collega’s. Maar hoe kritisch zijn ze zelf niet als er bv. een nieuwe leerling in de klas arriveert? De levenslessen zullen hen achteraf waarschijnlijk het meeste bijblijven. En soms klagen ze thuis wel eens over het vele werk en de strikte leerkrachten, maar hier zien ze ook hoe het anders kan en eigenlijk vinden ze het in het Ensorinstituut en in Oostende nog zo slecht niet.
Het weekend kan nu beginnen! De meisjes kunnen alles van de voorbije week eens op een rijtje zetten en wat stoom aflaten. De beste manier om dat te doen is natuurlijk: shoppen! Dat is voor de meesten nog niet echt gelukt dus dat staat zaterdag EINDELIJK op het programma. En een zaterdagavond kan je moeilijk afsluiten zonder feestje! Een aantal heeft al contacten gelegd op de stageplaats en VIP-tickets voor iedereen geregeld in een hippe club. We zijn benieuwd! Zondagavond gaan we met groep samen iets eten want de eerste ploeg leerkrachten vertrekt dinsdagmorgen. Wat vliegt de tijd hier voorbij! Maandag zullen we de nieuwe collega’s verwelkomen en gidsen door Helsinki! Hopelijk hebben ze genoeg kledij mee om hen in te duffelen want de weervoorspellingen kondigen nog geen warmer weer aan! Het zonnetje schijnt wel al de hele week maar de temperatuur daalt ver beneden het vriespunt. Het heeft mevrouw Rotey en mevrouw De Groote nog niet weerhouden om hun hoge hakken aan te houden, leuke jurkjes te dragen en zonder morren alle kou en gladde voetpaden te trotseren! Mevrouw Vercruysse houdt de elegantie liever voor België en koos eerder voor de warmere ski-outfit. We zullen zien hoe de collega’s het er van af brengen. We kijken in elk geval uit naar hun komst!

DE EERSTE DAGEN IN FINLAND!

We zijn er!!! Donderdag was het heeeeel vroeg in de morgen (5u20) eindelijk tijd om te vertrekken naar het onbekende Helsinki. Iedereen was op tijd op de afspraak aan het station van Oostende. Na de laatste knuffels, zoentjes en traantjes was het tijd om de loodzware valiezen op de trein te sleuren. Hopelijk wordt die grens van 20 kg bagage niet overschreden?! Aangekomen op de luchthaven stond Anaïs ons al op te wachten. Zij wilde het afscheid nog wat uitstellen en haar vriendje en mama zwaaiden haar daar uit.
Toen we ingecheckt waren, begon de stress bij sommigen de kop op te steken. De eerste keer door de gates, de eerste gefouilleerd worden, de eerste keer opstijgen, in de lucht zweven en landen,… Maar iedereen heeft de vlucht heel goed doorstaan. In de aankomsthal stond de taxichauffeur ons al op te wachten met een groot bord waarop stond “CHARLOT VERCRUYSSE”. Bij die persoon moesten we zijn en op weg naar de parking voelden we al de kou waarmee we de komende drie weken zouden geconfronteerd worden. De zon was echter ook van de partij! Heerlijk!
Na een half uurtje arriveerden we al voor onze appartementjes. De kamers werden verdeeld en het uitpakken kon beginnen. De eerste discussies over het aantal lades voor de kledij en over wie waar zou slapen, waren niet ver weg maar was iedereen niet gewoon een beetje moe door het vroege opstaan en de lange tocht??? Hoog tijd dus om een frisse neus te halen met onze snoet in de zon en de stad voor een eerste keer te verkennen. De leerkrachten die al voor de derde keer in Helsinki verblijven, konden de leerlingen snel wegwijs maken en hen meenemen langs de markt, de kauppahalli, de esplanada, de stockmann, de alexanderinkatu, kamppi,… Dit was dan ook de ideale gelegenheid om terwijl een eerste voorraad boodschappen in te slaan. We shopten in de Lidl en dat was voor de leerlingen al leuk om een winkel te treffen “net als thuis”. Sommigen schatten niet in dat we nog een heel eind te voet terug moesten en dat er ook nog op andere momenten tijd was om inkopen te doen, waardoor ze moe gezeuld terug thuis arriveerden. In elk geval was er nu geen tekort aan eten en drinken voor de komende dagen. Tijd dus voor een snelle hap en dan vroeg onder de wol.
Vrijdag hadden we om 10u afspraak met de leerlingen om alle stageplaatsen te bezoeken. Op die manier wisten ze waar ze zich de volgende dag moesten voorstellen en waar ze de komende drie weken zouden werken. Het bleken stuk voor stuk leuke eerste ontmoetingen en de leerlingen kregen er zin in. De onbekende stageplaatsen en –mentoren waarover al zovele maanden gepraat wordt, kregen nu plots een gezicht.
In de namiddag waren de kapsters vrij, terwijl we met de schoonheidsspecialistes onze partnerschool SKYO en het bijhorende salon bezochten. We kregen er een rondleiding. Onze meisjes stonden versteld van de mooie lokalen, de huiselijke sfeer, de vriendelijke mensen, de fantastische bibliotheek en stelden dan ook honderduit vragen aan de Finse leerkrachten.
Zaterdagmorgen ging iedereen zich persoonlijk voorstellen op de stageplaats om zo afspraken te maken voor de volgende drie weken. In de namiddag stond een zoektocht doorheen Helsinki op het programma. Op die manier leerden de meisjes de stad wat beter kennen. ’s Avonds bleken de leerlingen nog niet te veel zin te hebben om hun wekelijkse gewoonte verder te zetten en de plaatselijke discotheken te ontdekken. “Cocoonen” in hun appartementjes en gezellig samen zijn leek hen veel toffer. De leerkrachten waren er niet rouwig om… Op zondag planden we een leuke activiteit weg van het stadscentrum. Shoppen zouden de leerlingen nog genoeg kunnen doen de volgende weken. We maakten een fikse wandeling op de bevroren zee wat toch wel een unieke ervaring is. In België is dat waarschijnlijk geleden van 1963 d at dat nog mogelijk was. We haalden een frisse neus in het zonnetje en iedereen genoot! Halfweg was het tijd voor een warme chocolademelk want de thermometer toonde min 12. Ijzig koud dus maar gelukkig was iedereen goed ingeduffeld. We sloten de dag af met een bowlingcompetitie. De groepssfeer was meer dan aanwezig! Echt tof! We konden het eerste weekend op een leuke manier afsluiten en iedereen was klaar om morgen voor een eerste keer op stage te vertrekken. Benieuwd wat de volgende dagen zullen brengen…

Het kookmoment

Donderdag 20.01.11 gingen de deelnemers aan de slag in de keuken. De ouders kwamen diezelfde avond voor de infoavond en gingen verrast worden met de kookkunsten van hun dochters.
Mevr. D. De Groote samen met E. Deweirdt stonden klaar om de meisjes te begeleiden tijdens het kookmoment . Tomatensoep met balletjes, kip met Provençaalse saus en pannenkoeken "micado" als afsluiter. Taken werden verdeeld: versnijden van de groenten, maken van het deeg, bakken van de kipfilets, samen met wat creativiteit en onder het wakend oog van de SOS-pieten brachten ze het tot een eetbaar einde ;-)
Mevr. M. Hostyn kwam ook eens langs want ook zij moet de deelnemers leren kennen. Tafels dekken volgens de regels van de etiquette, ook dit kreeg aandacht.
Een leuke groep hoorde ik zeggen, de meisjes vormen een aangename ploeg...
Tegen 17.00u was het dan zover de ouders waren er. Eerst de presentatie in het Engels over ons land België . Ook hier getuigden ze weer van teamspirit; invallen voor de Berlinda en Sharon die er niet bijwaren, het bleek geen probleem. Goed zo girls!
En dan de maaltijd. De soep bleek een ware maaltijdsoep, wat aan de dikke kant maar lekker en echt zoals ze het in Finland eten, lekker..
Tussen de soep en de tagiatelle kregen de ouders de nodige info omtrent de reis, vluchten, budget, hotel, kamerverdeling, stageplaatsen, bezienswaardigheden kledij, .... er bleek veel te vertellen.
Als lekkere afsluiter kwamen de pannenkoeken samen met wat Finse woorden door dhr. F. Demarest. Het werd een leuke avond vol variatie.
Proficiat deelnemers zowel leerkrachten en als studenten! Het was om je van je vingers te likken! En houden zo die sfeer!!! Via de fotolinken kunnen jullie de foto's zien.

Voorbereiding schoonheidsspecialisten stage Helsinki Finland

De schoonheidsspecialisten van het SE-n-Se Esthetische Lichaamsverzorging gaan op stage in Helsinki Finland. Ter voorbereiding gingen ze op 3-daagse naar Keulen.
Op woensdag 20 oktober verzamelden wij (7EL) samen met de leerlingen van 7HS in het station van Oostende. De trein bracht ons naar Brussel-Zuid waar we met de Thalys onze reis verder zetten. Rond de middag kwamen we in Keulen aan en een 30-tal minuten later konden we pak en zak (ja dat heb je met meisjes hé) in de zeer nette kamers van de jeugdherberg neerploffen!
Een flinke wandeling over de Rijn bracht ons in het centrum, meer bepaald aan de Dom van Keulen. Van daar uit konden we met deze mooie stad kennismaken om 's avonds met z'n allen in een Italiaans restaurant onszelf te trakteren met een pasta of een pizza. We leerden de leerkrachten nog beter kennen tijdens de 'happy hour' in de bar van de jeugdherberg.
De volgende morgen trotseerden we de wind en stapten doorheen een prachtig park naar Claudius Thermen. Tijd om 4 uur te relaxen in sauna, stoombad, warmwaterbad,... Wat een luxe! Een beetje loom van de totale ontspanning trokken we weer de stad in waar we in groepjes, voorzien van een fototoestel en stadsplan, enkele bezienswaardigheden moesten opzoeken en vastleggen op een creatieve foto.
Op onze laatste dag hadden we omstreeks 10h een afspraak in het museum 4711 gekend van de eau de cologne. Daar namen we deel aan een geurseminarie waar we na deskundige uitleg over alle bestanddelen zelf onze parfum konden creëren. Dit was een boeiende ervaring met een persoonlijk parfum als resultaat. Na het ontvangen van ons diploma en nog wat bedwelmd door de vele geuren was het tijd voor ontspanning wat in meisjes termen 'shoppen' betekent in de prachtige winkelstraten van Keulen.
Toen van sommigen de geldbeugel bijna leeg was, werd het ook tijd terug de trein richting Oostende te nemen. Deze 3-daagse trip naar Keulen bracht de groep dichter bij elkaar. De geplande activiteiten waren vooral door de variatie tof om te doen. We kunnen dan ook besluiten dat dit een zeer geslaagde team building was.
(Hermien, Tina, Kimberly, Melissa en Madina uit 7EL)

HET STARTSEIN IS GEGEVEN!

De leerlingen zijn van 20 tot 22 oktober op teambuilding gegaan naar Keulen. We verwachten elk moment hun verslag....